تبلیغات
نگاه - مسئله ی شر
کتاب و فیلم

مسئله ی شر

نویسنده :ناهید
تاریخ:جمعه 17 دی 1395-11:24 ق.ظ

فلوطین(207-205 م)؛ فیلسوف برجسته ی مکتب نوافلاطونی، در آموزه های خویش می کوشد مسئله ی"شر" را در دنیایی که آفریده ی خداوند است توجیح کند. او می گوید:" عقل ناشی از سرریز احد (خدای واحد) است و روح ناشی از عقل". با این تفسیر می توانیم بگوییم هر آن چه از اعمال و رفتار و درون انسان ساطع می شود؛ اعم از نیکی یا شر، باید سرچشمه ای از ذات احدیت باشد. اما از آن جا که "شر" وصله ی ناجور بر احد یا خیر مطلق است به این تعریف بسنده می کند که " شر مفهومی کاملا سلبی است". به این معنی که انسان با فاصله گرفتن از منبع خوبی یا ذات احدیت از "خیر" جدا شده و این گونه به "شر" می رسد که زاییده ی اعمال خود اوست.

چندین سال است در خشکیِ زمستان های غم زده مان، در بهاران عقیم مان، در پاییزهای وارفته و تابستان های بی بار و برمان به دنبال خداییم. در تصویر تن رنجور کودکان بی گناه زیر آوار دژخیمان، در ننگ و جنگ و خون، به دنبال خداییم. گویی دنیای مان وارونه شده است!!. در زشتی به دنبال زیبایی هستیم و در ویرانی به دنبال آبادی.!!. می دانیم ناتوان از حل مشکلات خویشتنیم اما به جای توانمند ساختن خود، دست به دامان خدایی سوپرمن مآب می شویم تا به اشاره ای، همچون جادوگر سیندرلا با چوب جادوی خود، رخت زرین و کالسکه ی باشکوه برای مان ظاهر کند. جایگزین شدن تفکر سازنده و خلاق با تفکر محاسبه گر، ما را به نقطه ای کشانده است که حتی خدا را از اعتبار ساقط کرده ایم .. نیازمند برف و بارانیم، می دانیم که اکوسیستم دنیای مان را خود نابود کرده ایم، اما چه راهی ساده تر از این که سرمان را به آسمان بگیریم و بگوییم خداوندا به کودکان مان رحم کن ! در منجلاب تعصب های کور و بت های زمینی دست و پا می زنیم، به اسم مذهب و خدا، خلق را می رنجانیم، دل آزاری می کنیم و می جنگیم و بعد با دیدن اجساد زنان و کودکان از خود می پرسیم " یعنی خدا این حجم از مظلومیت را نمی بیند؟". کشتی مان را وسط اقیانوس شکسته ایم و حالا منتظریم معجزه ایم تا به اذن خدای پدرگونه، تخته پاره ها جان بگیرند و خودشان را برای مقصد ما تعمیر کنند!! . کجای دنیا دیده ایم که که کودک عقب مانده ی ذهنی به ناگاه عقل کل شود؟... دنیا بر نظام علت و معلول استوار است. سال هاست امیدواریم بدبختی و شر از کشورمان رخت ببندد اما خوب می دانیم که با این سطح از انفعال هیچ اتفاق خوبی منتظرمان نخواهد بود.

اگر قرار باشد برای خداوند تشخصی در حد اندیشه و احساس خود قائل شوم و به ناچار در بند تعریف اش بکشانم؛ او را پس از آفرینش کامل هستی می بینم، در حالی که بر مخده زرین تکیه داده، با طیب خاطر پیپ اش را دود می کند و بر عقلانیت بلااستفاده ی آدمیزاد می خندد. تنها کسانی که عاشق پیپ کشیدن اویند بر دایره ی مینایی اش نظاره می کنند و دمی از نشیب این راه پر خطر، خود را به آستان عشق می کشانند تا خستگی این آشفته بازار را تاب بیاورند. 


                                                     ناهید زمانیان




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.